مقایسه فوم epdm با فوم nbr

فوم‌های EPDM (اتیلن پروپیلن دی‌ان مونومر) و NBR (نیتریل بوتادین رابر) هر دو از مواد الاستومری سلول بسته هستند که در صنایع مختلف برای عایق‌کاری، درزبندی و کاربردهای دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرند. با این حال، تفاوت‌های کلیدی در خواص و عملکرد آن‌ها وجود دارد که انتخاب مناسب را برای هر کاربرد خاص تعیین می‌کند. در این مقاله از مجموعه تولیدی بهین فوم گستر ماد به مقایسه این دو نوع فوم می‌پردازیم تا به شما در تصمیم‌گیری آگاهانه کمک کنیم.

بهین فوم گستر ماد جزو برجسته ترین نام ها در عرصه تولید رول فوم و فوم epdm و کفپوش تاتامی می باشد. شما عزیزان برای کسب اطلاعات بیشتر و استعلام قیمت می توانید با شماره های درج شده در سایت تماس بگیرید.

خواص مکانیکی

خواص مکانیکی فوم‌ها نقش مهمی در تعیین کاربرد آن‌ها ایفا می‌کند.

استحکام کششی و ازدیاد طول

استحکام کششی و ازدیاد طول در هنگام پارگی از جمله خواص مکانیکی مهم هستند. فوم EPDM معمولاً استحکام کششی و ازدیاد طول خوبی از خود نشان می‌دهد، که آن را برای کاربردهایی که نیاز به انعطاف‌پذیری و مقاومت در برابر کشش دارند، مناسب می‌سازد. فوم NBR نیز استحکام کششی قابل قبولی دارد، اما بسته به میزان اکریلونیتریل، ممکن است ازدیاد طول کمتری نسبت به EPDM داشته باشد.

مقاومت در برابر سایش و پارگی

مقاومت در برابر سایش و پارگی برای کاربردهایی که فوم در معرض اصطکاک و نیروهای برشی قرار دارد، اهمیت دارد. فوم NBR به طور کلی مقاومت بهتری در برابر سایش و پارگی نسبت به EPDM دارد. این ویژگی آن را برای استفاده در قطعاتی که نیاز به دوام و مقاومت در برابر فرسایش دارند، مناسب‌تر می‌سازد.

سختی و تراکم پذیری

سختی و تراکم پذیری فوم‌ها بسته به کاربرد مورد نظر می‌تواند متفاوت باشد. هر دو فوم EPDM و NBR را می‌توان با سختی‌ها و تراکم‌های مختلف تولید کرد. انتخاب سختی مناسب بستگی به نیازهای خاص کاربرد دارد. به عنوان مثال، برای کاربردهای آب‌بندی ممکن است فوم با سختی کمتر و تراکم پذیری بالا مورد نیاز باشد، در حالی که برای کاربردهای ضربه‌گیری ممکن است فوم با سختی بیشتر مناسب‌تر باشد.

مقاومت در برابر عوامل محیطی

مقاومت در برابر عوامل محیطی یکی از فاکتورهای کلیدی در انتخاب فوم برای بسیاری از کاربردها است.

مقاومت در برابر آب و رطوبت

فوم EPDM به دلیل ساختار غیرقطبی خود، مقاومت بسیار خوبی در برابر جذب آب و رطوبت دارد. این ویژگی آن را برای کاربردهای بیرونی و محیط‌های مرطوب بسیار مناسب می‌سازد. در مقابل، فوم NBR قطبی تمایل بیشتری به جذب آب دارد، که می‌تواند منجر به تغییر ابعاد و کاهش خواص مکانیکی آن در طول زمان شود.

مقاومت در برابر دما

هر دو فوم EPDM و NBR محدوده دمایی عملکرد قابل قبولی دارند، اما EPDM به طور کلی در دماهای بالاتر و پایین‌تر عملکرد بهتری از خود نشان می‌دهد. فوم EPDM می‌تواند در محدوده دمایی تقریبی −۵۰∘C تا +۱۵۰∘C به خوبی عمل کند، در حالی که محدوده دمایی عملکرد NBR معمولاً بین −۳۰∘C تا +۱۲۰∘C است. البته این محدوده‌ها بسته به نوع خاص فوم و افزودنی‌های مورد استفاده می‌تواند متفاوت باشد.

مقاومت در برابر مواد شیمیایی

مقاومت شیمیایی این دو فوم به طور قابل توجهی متفاوت است. فوم NBR مقاومت عالی در برابر روغن‌ها، گریس‌ها، سوخت‌های هیدروکربنی و بسیاری از حلال‌های صنعتی دارد. این ویژگی آن را برای کاربردهایی که در معرض این مواد قرار دارند، ایده‌آل می‌سازد. در مقابل، EPDM مقاومت خوبی در برابر اسیدهای رقیق، بازها، نمک‌ها، آب دریا و سیالات هیدرولیک غیرنفتی دارد، اما در برابر روغن‌ها و سوخت‌های هیدروکربنی ضعیف عمل می‌کند.

مقاومت در برابر اشعه UV

فوم EPDM به دلیل ساختار شیمیایی خود، مقاومت بسیار خوبی در برابر تخریب ناشی از اشعه ماوراء بنفش (UV) دارد. این امر آن را برای کاربردهای بیرونی که در معرض نور خورشید و آلودگی هوا قرار دارند، بسیار مناسب می‌سازد. در مقابل، فوم NBR مقاومت ضعیف‌تری در برابر UV دارد و در صورت قرار گرفتن طولانی مدت در معرض این عوامل ممکن است دچار ترک خوردگی و تخریب شود.

کاربردها های فوم EPDM و  فوم NBR

با توجه به خواص منحصربه‌فرد هر یک از این فوم‌ها، کاربردهای آن‌ها نیز متفاوت است.

کاربردهای فوم EPDM

فوم EPDM به دلیل مقاومت عالی در برابر عوامل جوی، ازن، UV و آب، به طور گسترده در کاربردهای بیرونی و مرتبط با آب استفاده می‌شود. برخی از کاربردهای رایج آن عبارتند از:

صنعت خودروسازی: درزبندی درها و پنجره‌ها، شیلنگ‌های رادیاتور، واشرها و قطعات عایق صدا و لرزش.

صنعت ساخت‌وساز: درزبندی سقف، عایق رطوبتی، نوارهای آب‌بندی پنجره و در و پروفیل‌های ساختمانی.

صنعت HVAC: عایق لوله‌ها و کانال‌ها.

استخرهای شنا و تجهیزات آبی: درزبندی و قطعات مقاوم در برابر آب و مواد شیمیایی استخر.

واشرها و درزبندی‌های عمومی: برای آب‌بندی و جلوگیری از نفوذ هوا و گرد و غبار.

کاربردهای فوم NBR

فوم NBR به دلیل مقاومت عالی در برابر روغن‌ها، سوخت‌ها و حلال‌های هیدروکربنی، در کاربردهایی که تماس با این مواد اجتناب‌ناپذیر است، بسیار مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از کاربردهای رایج آن عبارتند از:

صنعت خودروسازی: شیلنگ‌های سوخت و روغن، واشرهای مقاوم در برابر روغن، درزبندی‌های سیستم سوخت.

صنعت هیدرولیک و پنوماتیک: آب‌بندها و اورینگ‌ها.

صنعت نفت و گاز: درزبندی لوله‌ها و تجهیزات.

غلتک‌های صنعتی: برای انتقال مواد در محیط‌های روغنی.

کفپوش‌های صنعتی: مقاوم در برابر روغن و مواد شیمیایی.

مقاومت در برابر عوامل شیمیایی

فوم EPDM و فوم NBR هر دو از جمله فوم‌های سلول بسته هستند که به دلیل ساختار خاص خود، مقاومت بالایی در برابر نفوذ آب و رطوبت دارند. با این حال، تفاوت‌های کلیدی در ساختار شیمیایی این دو فوم، باعث ایجاد تفاوت در مقاومت آن‌ها در برابر عوامل محیطی و شیمیایی می‌شود. فوم EPDM به دلیل ساختار غیرقطبی خود، مقاومت بسیار بالایی در برابر  شرایط آب و هوایی سخت دارد. این ویژگی، فوم EPDM را به گزینه‌ای ایده‌آل برای کاربردهای بیرونی تبدیل می‌کند. در مقابل، فوم NBR قطبی است و در برابر روغن‌ها، حلال‌ها، و مواد شیمیایی مقاومت بیشتری دارد. به همین دلیل، فوم NBR در صنایعی که با این مواد سروکار دارند، کاربرد گسترده‌ای دارد.

محدوده دمایی و انعطاف‌پذیری

محدوده دمایی قابل تحمل و انعطاف‌پذیری، دو عامل مهم در انتخاب فوم مناسب برای کاربردهای مختلف هستند. فوم EPDM به دلیل ساختار پلیمری خود، محدوده دمایی گسترده‌تری را نسبت به فوم NBR تحمل می‌کند. این فوم می‌تواند در دماهای بسیار پایین (تا -۵۰ درجه سانتی‌گراد) و بسیار بالا (تا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد) عملکرد مناسبی داشته باشد. در مقابل، فوم NBR محدوده دمایی محدودتری دارد و معمولاً در دماهای بین -۴۰ تا ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد استفاده می‌شود. از نظر انعطاف‌پذیری، فوم NBR انعطاف‌پذیرتر از فوم EPDM است و به همین دلیل، برای کاربردهایی که نیاز به انعطاف‌پذیری بالا دارند، مانند عایق‌کاری لوله‌ها و اتصالات، مناسب‌تر است.

نتیجه‌گیری

انتخاب بین فوم EPDM و NBR بستگی به نیازهای خاص کاربرد شما دارد. اگر کاربرد شما در معرض عوامل جوی، ازن، UV یا آب قرار دارد، فوم EPDM گزینه بهتری است. در مقابل، اگر مقاومت در برابر روغن‌ها، سوخت‌ها و حلال‌های هیدروکربنی اولویت دارد، فوم NBR انتخاب مناسب‌تری خواهد بود. در نظر گرفتن دقیق شرایط محیطی و نوع موادی که فوم با آن‌ها در تماس خواهد بود، برای انتخاب صحیح بسیار مهم است. امیدواریم این راهنمای جامع و مختصر به شما در درک بهتر تفاوت‌های این دو فوم پرکاربرد کمک کرده باشد.

پرسش‌های متداول

آیا می‌توان از فوم EPDM به جای فوم NBR در کاربردهای روغنی استفاده کرد؟

خیر، فوم EPDM مقاومت ضعیفی در برابر روغن‌ها و سوخت‌های هیدروکربنی دارد و استفاده از آن در این کاربردها منجر به تخریب و کاهش عملکرد فوم خواهد شد. برای کاربردهای روغنی، فوم NBR گزینه مناسب‌تری است.

کدام فوم برای استفاده در فضای باز مناسب‌تر است، EPDM یا NBR؟

فوم EPDM به دلیل مقاومت عالی در برابر عوامل جوی، ازن و اشعه UV، برای استفاده در فضای باز بسیار مناسب‌تر از فوم NBR است. فوم NBR در معرض این عوامل ممکن است دچار تخریب شود.

تفاوت اصلی در ساختار شیمیایی فوم EPDM و NBR چیست؟

فوم EPDM یک کوپلیمر از اتیلن، پروپیلن و یک دی ان غیرقطبی است، در حالی که فوم NBR یک کوپلیمر از بوتادین و اکریلونیتریل قطبی است. وجود گروه نیتریل در NBR باعث مقاومت آن در برابر روغن‌ها می‌شود، در حالی که عدم وجود آن در EPDM منجر به مقاومت بهتر در برابر عوامل جوی می‌گردد.